Αυτό το ιστολόγιο χωρίζεται σε δυό περιόδους. Η πρώτη, καλοκαίρι 2007, διαβάζεται ανάποδα!! Από κάτω προς τα πάνω ή αν θέλετε χρονολογικά, καθώς οι νεώτερες
αναρτήσεις εκείνης της περιόδου σχετίζονταν με τις προηγούμενες.
Τα υπόλοιπα κανονικά !?! Άντε, να δούμε πού θα μας βγάλει...


Τετάρτη, Απριλίου 30, 2008

Νέο "άπαιχτο" παιχνίδι

Μετά το παιχνίδι-'πασατέμπο' με τον τίτλο 'σουβλάκια' (http://barbacool.blogspot.com/2008/01/blog-post_21.html) να κάτι καινούργιο για όσους θέλουν να ασκήσουν τον εγκέφαλό τους την Πρωτομαγιά!!
1. Παρακολουθείστε το χιμπατζή ονόματι Ayumu τρελαίνει το μηχάνημα και εσάς φυσικά!! Υπάρχει και στο σύνδεσμο http://www.nature.com/nature/newsvideo/news.2007.317.1.mpg
video

2. Παίξτε το παιχνίδι -με τους μισούς αριθμούς από τον Ayumu. Κλικ εδώ: http://games.lumosity.com/chimp.html Και πάλι θα αναφωνήσετε: Πώς το κάνει!;!

Για τους πολύ τρελαμένους/σπιντάτους υπάρχει και το... "κυνηγητό της Μύγας" (http://majman.net/fly_loader.html)

Τρίτη, Απριλίου 29, 2008

Ναι!! (άντρες 2)





Μέχρι να βρούμε απαντήσεις στο προηγούμενο ερώτημα, ας θυμηθούμε γιατί οι άνδρες μετά ακόμη και τα 40 δείχνουν τόσο νέοι, σπιντάτοι και δημιουργικοί ως πανθομολογείται από το άλλο φύλο, το οποίο αντιθέτως στενάζει υπό το βάρος των δυσβάσταχτων υποχρεώσεων της καριέρας, του συζύγου και των τέκνων (τα δύο τελευταία υπονοούν το διαρκή αγώνα της γυναίκας για διαχείριση της οικογενειακής επιχείρησης, ανατροφή τέκνων, οριοθέτηση πολιτικής και στόχων της ως άνω επιχειρήσεως, αύξηση χρηματιστηριακής αξίας ταύτης, απόσβεση παγίων αποθεματικών, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και λοιπούς μάταιους -ούτως ειπείν "νεωτερισμούς" [πας άλλος χαρακτηρισμός δεκτός]:
Ο άντρας λοιπόν ασχολείται με τα τέκνα αυτού στον ελεύθερο χρόνο τους μυώντας τα στο ποδόσαφαιρο, μπάσκετ, αθλοπαιδιές και άλλες ευφάνταστες κατασκευές τύπου τοποθέτηση ρουκέτας στο ποδήλατο, πώς μετατρέπουμε μια σκάφη σε σκέητμπόαρντ, πώς βάζουμε φωτοκύτταρο στο καζανάκι για να μην το ξεχνάμε, πάμε για αετό, "έλα γιέ μου να σε σκίσω στο pro-evolution", "πώς αξιολογούμε τις γκόμενες", τί έκανε ο βάζελος και πώς τα "ρούφηξε" ο γαύρος και άλλα συναφή.
Η ποικίλη ενασχόληση και ανατροφοδότηση συνεχίζεται αενάως με μπαρότσαρκες και κεφενειο-συζητήσεις επί παντός επιστητού, με σημαίνουσα θεματολογία -εκτός του "υγιούς αθλητισμού" (= βλ. ανωτέρω)- το αυτοκίνητο, τις μηχανές, τις γκόμενες, το στρατό, τις πλάκες με φίλους και άλλες γενικά υγιείς ενασχολήσεις. Είναι δε σχεδόν βέβαιον ότι στην παρέα θα προστεθούν κάποια στιγμή οι αξιότιμοι κύριοι-κύριοι William (Grant), Johnny (Walker), Smirnoff, Jose (Quervo) και άλλοι επιφανείς -παγκοσμίως- συνδαιτημόναι, τη συνοδεία επιλέκτων καπνών από την παγκόσμια αγορά των κυρίων Philip (Morris), Holborn, MonteChristo, Partagas και άλλων.
Εάν συνυπολογίσει κανείς και τις άπειρες εξορμήσεις των φίλων στη φύση -must!!- όπου προσπαθούν να περάσουν τα τζιπ από φαράγγια και ρεματιές για τις οποίες δεν έχουν σχεδιαστεί, να οργώσουν χωράφια με δίτροχα μοντέλα χωματερών εργοστασίων όπως KTM και Husqvarna -αλλά και άλλων πιο ευγενών όπως Ducati, Harley&Davidson κ.λπ. που θα έκαναν τους σχεδιαστές τους να τρίζουν τα κοκαλά τους στην ιδέα του οργώματος- καταλαβαίνετε πως το παιχνίδι έχει κερδηθεί!!
Ο άνδρας παραμένει ένα παιδί που παίζει και στον ελεύθερο χρόνο του αλλά και στον επαγγελματικό του τομέα. Ο σύγχρονος κόσμος των επιχειρήσεων -για παράδειγμα- είναι ένα virtual game με συμμαχίες, χτυπήματα νίκες και ήττες.
Οι αθλοπαιδιές, το καφενείο, το μπαρ, οι πλάκες και οι εκδρομές απλά ομορφαίνουν τη ζωή του ακόμα περισσότερο και τον κρατούν φρέσκο και ζωντανό.
Οι σκέψεις αυτές κατατίθονται χαζεύοντας τα Paddock Gilrs από το τελευταίο MotoGp στο Estoril της Πορτογαλίας. Δεν είναι μόνο ο άρτος (αδρεναλίνη, excitement, αγωνία, νίκη, οπαδοποίηση) είναι και το θέαμα--->

Τα "Κορίτσια της Πίστας" είναι μια ευγενική χορηγία του επίσημου site των αγώνων (http://motogp.com/).

Πέμπτη, Απριλίου 17, 2008

Νά ένα θέμα!!

Τελικά το γκάλοπ θα γίνει. Μια διαφήμιση τελευταία ασχολείται με "Τί ξεχωρίζει/διακρίνει τον άντρα" τον σωστό, εννοείται...
Αυτό είναι το θέμα μας. Προσοχή ο τσαλίκης και το άσμα του δεν παίζουν!!
Έχω κάτι στο μυαλό μου, αλλά όταν μου έρχεται ο οίστρος συνήθως δεν είμαι μπροστά στον υπολογιστή!!
Για να σας βοηθήσω λίγο, στη διαφήμιση αναρωτιούνται, "μήπως τα μανικετόκουμπά του;", "μήπως το ακριβό πολυτελές του αυτοκίνητο;", "μήπως το ποτό που πίνει ή τα πούρα που καπνίζει;". Ασφαλώς και δεν είναι αυτά αποφαίνονται οι κυρίες/κύριοι που σκέφτηκαν την εν λόγω διαφήμιση.
Εσείς τί λέτε;

Παρασκευή, Απριλίου 11, 2008

Να κάνω γκάλοπ, δηλαδή!?!

Για όσους δεν το ξέρουν τα blogs είναι εφαρμογή του web 2, δηλαδή interactive. Να γράφουν, ρυθμίζουν, ανατροφοδοτούν και αυτοί που τα διαβάζουν.
Μην αφήνετε τον blogger να αισθάνεται σαν συγγραφέας της παλιάς εποχής (hard copy βλογκερ, χα-χα). Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί το παρακολουθούν αυτό το ιστολόγιο, αλλά μάλλον βαριούνται να ασχοληθούν. Τί να κάνω, να αρχίσω να προσελκύω επισκέπτες κάνοντας γκάλοπ και δίνοντας δώρα !?! Jamai!! as Lucky Look would reply...

Τετάρτη, Απριλίου 09, 2008

Συναίσθημα...

(Η φωτό είναι από το site "This is Anfield" των Λιβερπουλιανών...)
Είναι μερικά μέρη και δραστηριότητες που κάνουν το συναισθηματικό σου κόσμο άνω-κάτω. Ξυπνούν συγκινήσεις βαθιές, αληθινές γεμάτες μεγαλείο. Χτυπά η αδρεναλίνη στο κόκκινο, δουλεύουν το μυαλό και η καρδιά υπερωρίες...

Άλλες φορές αυτό συμβαίνει όταν είσαι μόνος ή με κάποιους φίλους, άλλες φορές όταν συγχρωτίζεσαι με 45.000.
Και στις δύο περιπτώσεις το μεγαλείο έγκειται στο κοινό "background". Δεν χρειάζεται να μιλήσεις με τον άλλο.

Ταξιδεύεις με τη μοτοσυκλέτα και και ξέρεις ότι το πρόσωπο του φίλου και συνοδοιπόρου ευφορεί όπως και το δικό σου μέσα από το κράνος από αυτά που βλέπεις και την αγαλλίαση που αισθάνεσαι. Δεν χρειάζεται καν να συζητήσεις μαζί του γι' αυτά που είδες εσύ οδηγώντας και ένοιωσες, γιατί ξέρεις ότι τα ίδια (πάνω-κάτω) είδε κι εκείνος. Και ένοιωσε ακριβώς τα ίδια συναισθήματα.
Σκεφτείτε ότι το ίδιο μπορεί να γίνει με 45.000 κόσμο. Πού?? Μα φυσικά στο γήπεδο.
Βλέποντας χτες το καταπληκτικό Liverpool-Arsenal 4-2 ένοιωσα αυτό το πράγμα τόσο έντονα!!
Έχω κάνει πολλά, έχω δει πολλά και έχω νοιώσει πολλά. Ας με αξιώσει ο Θεός -όπως θα έλεγαν και οι πιο παραδοσιακοί- να βρεθώ μια μεγαλειώδη βραδυά στο Anfield και να μοιραστώ και αυτό το συναίσθημα με τόσες χιλιάδες ομοϊδεάτες.
Νά ένας στόχος για τα επόμενα 3 χρόνια...

Σημ.: Το ίδιο συναίσθημα ένοιωσα και με 140.000 κόσμο (!) στη πίστα του Mugello, παρακαλουθώντας το MotoGP.

Τρίτη, Απριλίου 08, 2008

Αναμνήσεις αναζητήσεων...

Tο πρώτο μου μεγάλο και ταυτόχρονα εκτός Ελλάδος moto-ταξίδι το πραγματοποίησα τον Σεπτέμβριο του 2003. Η απόφαση πάρθηκε όπως αρμόζει σε μηχανόβιους -θυμίζει λίγο Joe Bar Team.
Πιωμένοι σε ένα πάρτυ βάφτισης αργά το βράδυ στην παραλία του Λούρου έξω από το Νιχώρι Ατωλ/νίας έρχεται ο φίλος μου λιώμα γιατί βγήκε με το φουσκωτό και εκείνο πήρε φωτιά από λάθος ρύθμιση του μηχανικού. Αφού επέζησε, και μετά από ένα μπουκάλι ουίσκυ που κατέβασε, με έπιασαν εμένα οι συναισθηματισμοί "γ... τα σκάφη σας, κ.λπ., τόσα πράγματα έχουμε/έχετε κάνει και ένα ταξίδι μακρυνό να δούμε μέρη, να μας φυσήξει ο αέρας τα μαλιά, να βγούμε στο δρόμο και να ταξιδέψουμε δεν μου έχετε δώσει ως προοπτική", "πώς γίνεται να αφήνετε απ' έξω το μόνο χόμπυ που ανοίγει ορίζοντες και μπορεί να το κάνει ο καθένας πολύ πιο εύκολα από άλλα πιο εξειδικευμένα κ.λπ-κ.λπ".

Βέβαια ο δικός μου είχε ήδη κάνει πολλά ταξίδια μέχρι τότε, και εγώ άπειρα νοερά διαβάζοντας τα ταξιδιωτικά του Στέφανου Ψημμένου και άλλων στο ΜΟΤΟ της προηγούμενης δεκαετίας.
"Σε 15 μέρες φεύγουμε, στο υπόσχομαι", λέει ο δικός μου!!
"Δεν έχω ούτε μηχανή για ταξίδι", ψέλισα εγώ.
"Θα σου χαρίσω το Kawa ZX10 Tom Cat, που μου περισσεύει", απαντά εκείνος. "Θα του κάνουμε ένα σέρβις, ασφάλεια και φύγαμε", συμπλήρωσε.
"Εντάξει, να το δω και να μη το πιστέψω", απάντησα, σίγουρος πως τουλάχιστον πιωμένοι φορτίζαμε όμορφα τον συναισθηματικό μας κόσμο.
Κανένας την άλλη μέρα δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι μιλούσε 'στον αέρα', κι έτσι το όραμα έπαιρνε σιγά σιγά σάρκα και οστά. Στην παρέα προστέθηκε και τρίτος φίλος με ένα ταλαιπωρημένο Kawa ZXR 750. Με χίλια βάσανα τα καταφέραμε να ετοιμαστούμε και να ετοιμάσουμε και τις μηχανές. Μετά έπρεπε να αποφασίσουμε πού θα πηγαίναμε. Δεν έπρεπε να είναι πολύ μακριά (είχαμε περίπου ένα 15/μερο κενό), κάπου που ο δικός μου δεν είχε πάει ή γούσταρε να ξαναπεράσει, να μην είναι βέβαια η 'βαρετή Ευρώπη' και να προλάβει να γυρίσει όταν θα γένναγε η γυναίκα του [τελικά επέστρεψε δυό μέρες μετά τη γέννα της] και μετά να ετοιμαστεί για τον μεγάλο 'γύρο της Μεσογείου' με το Πολιτιστικό Οδοιπορικό "Οι Δρόμοι της Ελιάς"!!

Και τότε, εντελώς τυχαία βρίσκουμε το οδοιπορικό του Κώστα Χατζηθωμάογλου στο διαδίκτυο!! Δείτε το, αξίζει: http://www.transalp.gr/turkey/.
Ο κύβος ερρίφθη: Τουρκία-Καππαδοκία-Κουρδιστάν. Χάρτες, μελέτη, βιβλία, όλα έτοιμα.
Περιττό να περιγράψω το ταξίδι. Ο φίλος Χατζηθωμάογλου τα περιγράφει τόσο ωραία!!
Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως όταν γύρισα για ένα μήνα στο γραφείο δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ!! Ο νους μου ταξίδευε νοερά, ο συναισθηματικός μου κόσμος χτύπαγε 'διακοσάρια'. Τα μέρη, οι άνθρωποι, η εμπειρία δεν με άφηναν να ησυχάσω.
Από τότε, κάθε χρόνο 'την κάνω' για κάπου.
Την επόμενη χρονιά πήγα οδοιπορικό στην έρημο της Αριζόνα, στην Καλιφόρνια (Sequoia Trees, Death Valley), Grand Canyon, Las Vegas κ.λπ. Εκεί βέβαια νοίκιασα αυτοκίνητο, αλλά πάλι μόνος και έρημος ντριφτάριζα...
Τις ίδιες μέρες ο κολλητός μου μού έστελνε με μηνύματα την καθημερινή του 'Οδύσσεια' από το μοτο-ταξίδι στο Λούξορ και τις ερημιές της Αιγύπτου.
Τον επόμενο χειμώνα την κάναμε οι δυό μας για τις εσχατιές του Μαρόκου. Δεν σας κρύβω ότι για μια στιγμή μας πέρασε να κατεβούμε προς Μαυριτανία και να χαθούμε εκεί για πάντα...

Retrospective: Η απόφαση πάρθηκε και πάλι εντελώς κουφά. Κάποια στιγμή βρήκα στο δίκτυο τον οργανισμό που σύστασε ένας 'τρελαμμένος' Άγγλος, ο Grant Johnson με δειλές συνευρέσεις οδοιπόρων στην αυλή του σπιτιού του αρχικά, με χάπενινγς κ.ά και τελικά έχει καταφέρει να διοργανώνει κάθε χρόνο camping-συνευρέσεις μοτο-οδοιπόρων σε όλες τις ηπείρους. Horizons Unlimited τον ονόμασε, τί ωραία!! Link: http://www.horizonsunlimited.com
Εκείνη τη χρονιά λοιπόν, οργάνωνε ένα 5/μερο meeting στο Πόρτο με κόστος 5 euros!!
"Πάμε", μου λέει ο δικός μου, "αλλά δεν πεταγόμαστε και μέχρι το Μαρόκο για πιο όμορφα;" Τελικά στη συνάντηση δεν μπορέσαμε να πάμε, ήταν για Σεπτέμβρη του 2005, αλλά στο Μαρόκο πήγαμε εκέινο το Νοέμβρη.
Και η εμπειρία της παγωμένης Ευρώπης στο γυρισμό και η οδήγηση σε συνθήκες ψύχους ήταν τόσο καλή...
Στο δρόμο προς την έρημο του Μαρόκου συναντήσαμε δυό Άγγλους που σχεδόν είχαν γυρίσει όλο τον κόσμο και έκαναν τη διαδρομή του Dakar. Ήταν μέλη του Horizons Unlimited. Δούλευαν έξι μήνες το χρόνο και ταξίδευαν τους άλλους έξι.
Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αλλά ό,τι ευχόμαστε ίσως και να μπορέσουμε.
"When there's a wiil, there's a way"...

Τρίτη, Απριλίου 01, 2008

Επίκαιρο και... χάικου

Μετανοείτε
αλλόθρησκοι κομπάρσοι.
Μια ζωή ΑΕΚ!!











Η φωτό από το αρχείο του AEK Internet Fan Club

Ανατροφοδότησης, συνέχεια...

Ο "Apo" έστειλε την παρακάτω πρόταση {από τα σχόλια του προηγούμενου, παραθέτω τα κύρια σημεία}:
Χάικου, η Ιαπωνική ποίηση με τους αυστηρούς γλωσσικούς κανόνες, είναι η απάντηση. ...Όποιος δε γνωρίζει τι είναι αυτό το οποίο προτείνω, ας ψάξει να βρεί τον ορισμό και τους περιορισμούς που τίθενται και μέσα στα πλαίσια αυτά αν θέλει να μορφώσει το ποιητικό του γλυπτό.
Για να βοηθήσω όσους ενδιαφέρονται, παραθέτω τα links:
http://www.toyomasu.com/haiku/
http://www.haiku.gr/ Εδώ θα βρείτε και ποιήματα ελλήνων που καταπιάνονται με αυτό. Και ασφαλώς και του Σεφέρη!! Να κι ένα "πιο σύγχρονο":
Τρείς φίλοι παίζαν
στα ζάρια το φιλί της.
Κι άλλος το πήρε
Γιωργής Παυλόπουλος
Βρήκα αναφορά (http://tnkaramitsos.blogspot.com/2006/11/blog-post.html) και στο blog "Μονόφυλλα", ένα πολύ -όπως διαφαίνεται- ενδιαφέρον ιστολόγιο...
Άντε να δούμε...