Αυτό το ιστολόγιο χωρίζεται σε δυό περιόδους. Η πρώτη, καλοκαίρι 2007, διαβάζεται ανάποδα!! Από κάτω προς τα πάνω ή αν θέλετε χρονολογικά, καθώς οι νεώτερες
αναρτήσεις εκείνης της περιόδου σχετίζονταν με τις προηγούμενες.
Τα υπόλοιπα κανονικά !?! Άντε, να δούμε πού θα μας βγάλει...


Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Μπήκα στο ψυγείο!! (επιτέλους)

Από προχτές, Τρίτη απόγευμα, μούρχονται σκέψεις κι επιθυμία να γράψω...
Προσπαθούσα ο καϋμένος να ανασυγκροτηθώ και να κάτσω στο PC!! Ίδρωνα, ξε-ίδρωνα, πώς να λειτουργήσει ο εγκέφαλος μόνος του όταν η σαρξ ταλανίζεται από ανυπόφορη ζέστη?
Θα δροσίσει το βραδάκι σκέφτηκα, πού.... ο καύσωνας δεν παλεύοταν... Περασμένα μεσάνυχτα πια, η σαρξ παραδίδει το... πνεύμα και σωριάζομαι κάτω από ανεμιστήρες οροφής να κοιμίσω κορμί και νου μέσα σε μπάνια ιδρώτα...
Χτες αποφάσισα να βάλω μπροστά το air-conditioner και αυτομάτως ένοιωσα σα να μπήκα σε ψυγείο!! Και όποτε έτυχε να ανοίξω την πόρτα από την κρεβατοκάμαρα, ήταν σα να έβγαινα από το ψυγείο και να έμπαινα σε defrost mode!!
Αγαλλίαση μέσα στο ψυγείο, εκεί θα μείνω, ας σώσουν άλλοι την ελάδα, δε με νοιάζει!!
Σήμερα το άναψα όλο το απόγευμα, τώρα τα έχω ανοίξει όλα, η κατάσταση βελτιώθηκε, σώμα και νους προσπαθούν αν συντονιστούν πάνω στα πλήκτρα... δεν είναι εύκολο μετά από τόσο καιρό...

Τετάρτη, Απριλίου 15, 2009

Israelis

An Israeli arrives at London's Heathrow airport.
As he fills out the entry form, the immigration officer asks him: "Occupation? "
The Israeli promptly replies: "No, no, just visiting!"

Ευγενική προσφορά του Kosta Cak

Τρίτη, Απριλίου 14, 2009

Επίκαιρο, άπαιχτο!!

Μου το έστειλε ο tamias, χε χε. Το καλύτερο mp3 player της αγοράς, φορτισμένο συναίσθημα, λόγω ημερών!!

Σχόλιο φωτό: Χωράει άνετα όλα τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας και τα Απαντα των ανεκδότων του Χριστόδουλου !!!

Σάββατο, Μαρτίου 21, 2009

Ηθικά διλήμματα...

Στην Ελλάδα όλα είναι παραμορφωμένα. Μια πολύ μικρή-μικρή χώρα με ένα έθνος ανάδελφο δίνει πάντα ευκαιρίες στο μεγαλοϊδεατισμό κάθε ενός που ξαφνικά -έστω και λόγω ταλέντου- γίνεται διάσημος. Μετά από λίγο νομίζει ότι μπορεί να δημιουργήσει κινήματα, να κινεί τα νήματα, να ελέγχει το "καλλιτεχνικό" γίγνεσθαι, και τέλος να καταντά καραγκιόζης -όχι με την καλή έννοια βεβαίως-βεβαίως... (δες και προηγούμενη ανάρτηση με τον ανένδοτο Αγγελάκα)
Τον Σαββόπουλο δεν τον παρακολούθησα -ήμουν νέος όταν αυτός μιλούσε στην πρώτη γενιά της μεταπολίτευσης και αποκτούσε φανατικό κοινό με το οποίο μεγάλωνε μαζί...
Η αλήθεια είναι ότι από τα φοιτητικά μου χρόνια, όταν έκανε το σουξέ με "Τα τραπεζάκια έξω" και τον ακούγαμε κι εμείς, κάτι δε μου άρεσε σε δεύτερη ανάγνωση. Τελικά δεν τον πάω, τα πούλησε όλα μου φαίνεται.
Αλλά, πάλι, τις ταμπέλες με τις οποίες ανδρώθηκε η γενιά μου πρέπει να μπορούμε να τις καταρίπτουμε σιγά-σιγά. Άλλωστε πώς θα εξελιχθούμε ως άνθρωποι αν δεν αρχίσουμε από το θεμελιώδες αυτό αξίωμα. Όπως είπε κι Ο Κοροβέσης, "σκότωσε τον μπάτσο που κρύβεις μέσα σου"...
Και τί φταίει το τραγούδι που απελευθερώνεται από ένα δημιουργό και ακολουθεί τη δική του αυτόνομη πορεία στο διηνεκές της ζωής αν ο δημιουργός του εκ των υστέρω αποδεικνύεται "λίγος"; Και ποιος είμαι εγώ που μπορώ να κρίνω στο κάτω-κάτω, που λέει και η παλιά κινέζικη παροιμία;
Πώς μπορώ να απορρίψω τη "Συννεφούλα" που την σιγοτραδουδούσα έφηβος στη μοναξιά μου, μέσα σε ατελείωτους μοναχικούς περιπάτους στο Πεδίο του Άρεως και σηματοδοτούσε την προσέγγισή μου προς το γυναικείο φύλο;
Μπορώ να κρύψω ότι μου αρέσει ένα τραγούδι, επειδή κάποιοι μπορεί να μου "αναρτήσουν" μια ταμπέλα;
Θα αντισταθώ και θα πω "όχι". Και πώς μου κατέβηκαν όλα αυτά;
Πένης γαρ σκέψης, φίλοι μου. Στέρεψα από ερεθίσματα σ' αυτή την πόλη με τη ζωή που κάνω. Τι να γράψω στα παιδιά, σκέφτηκα. Πάλι πρέπει να πιω για να σκεφτώ, Μπουκόφσκι θα καταντήσω...
Και τότε θυμήκα πως με το "τί να γράψω"... παραπλήσια ξεκίναγε ένα γλυκό τραγούδι...
Δεν ήξερα ποιανού ήτανε... Ψάξε-ψάξε κατέληξα σ' αυτό το κείμενο...
Πάρτε και το τραγούδι, η βερσιόν που βρήκα στο youtube από την meneksedia μου άρεσε πιο πολύ...
Τι να λέμε...

Ευτυχώς, υπάρχουν κι αυτοί που δεν ξεπουλιούνται με τίποτε...


Γιάννης Αγγελάκας -με όλα τα ταμπού της δεκαετίας '75-'85 που βίωσε από έφηβος ως νεαρός ενήλικας, που τα ξετίναξε...
Απολαύστε: http://www.theschooligans.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=36&Itemid=28

(Η εικόνα από το ίδιο site {the schooligans} από όπου και η συνέντευξη)

Κυριακή, Μαρτίου 15, 2009

Εκλογές Πληνητάρχη (Η.Π.Α.)

Η ελληνική ομογένεια, ακολουθώντας το αλάνθαστο λαϊκό έρεισμα, ψηφίζει με τα ίδια κριτήρια που ψηφίζουν και οι αδελφοί στη μαμά πατρίδα...
Κι αν θυμάται κανείς εκείνο το ωραίο σκίτσο της Βαβέλ τη δεκαετία του '80 με τις καμηλοπαρδάλεις, η συζήτηση ήταν ως εξής:
- "Θα ψηφίσω τον πιο ωραίο/ψηλό!!"
- "Θα ψηφίσω τον πιο μαλάκα!!!"
...

Πέμπτη, Μαρτίου 12, 2009

Χα!!!


Επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ - STOP


Δεν με νοιάζει ποιοι είναι οι Επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP , εγώ τους πέτυχα -νέα παιδιά ανά δύο μπροστά στα γκισέ με πλακάτ- το βράδυ της Παρασκευής 27-02-2009 (κατεβαίνοντας για το Καρναβάλι στην Πάτρα) στα διόδια του Κιάτου να έχουν μπλοκάρει την είσπραξη των διοδίων και να αφήνουν τους οδηγούς των αυτοκινήτων να περάσουν ελεύθερα!!!
Τους καταχάρηκα γιατί αψηφώντας το κρύο επέλεξαν να διαμαρτυρυθούν δυναμικά για την κοροϊδία που ζούμε από όλους αυτούς που έχουν εξευτελίσει τις ζωές μας.
Αντί να πάνε να διασκεδάσουν και να ζεσταθούν ήταν εκεί, βράδυ Παρασκευής, στο κρύο και την... πάλευαν.

Δείτε και σχετικά βιντεάκια από την σελίδα τους για το συγκεκριμένο θέμα. Άντε μπράβο...
http://www.akribeia-stop.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=163:2009-03-02-21-42-31&catid=7:2008-10-23-15-20-25&Itemid=6